De spin die niet kon weven

Toen ik laatst de kamer poetste
met een gele doek
zag ik een kleine spin
die zat te huilen in een hoek

Hij jammerde en snikte
ach, wat had hij een verdriet
Maar wat er hem mankeerde
nee, dat zei hij liever niet

Hij schaamde zich zo vreselijk
hij had zo'n groot gebrek
want wat er met hem mis was
dat was werkelijk te gek

Na vele uren praten
het was al een uur of zeven
Toen gaf de spin mij trillend toe
geen web te kunnen weven

Hij luchtte toen zijn spinnenhart
met horten en met stoten
Ik kan het echt niet helpen hoor,
ik heb acht linkerpoten

Ik heb zo vaak geoefend
maar het is me nooit gelukt
Ik ga er nu al vele jaren
zwaar onder gebukt

Ik voel me zo'n mislukkeling
een zielige vertoning
Na al die jaren oefenen
heb ik nog steeds geen woning

Intussen was de spin gezellig
op mijn hand gekropen
en liet ik hem zo nu en dan
eens door mijn haren lopen

Zijn tranen waren nu gedroogd
hij had nu geen verdriet
maar hoe je het ook wendt of keert
een huisje had hij niet

Hij zat dan ook met alle acht
zijn pootjes in het haar
Hij wilde wel een huisje
maar hij wist niet hoe, of waar

Waar haal je dan, dat is de vraag
een warm huis vandaan?
Ik kan je wel vertellen
hoe die spin dat heeft gedaan

Want toen hij door mijn haren liep
kreeg hij een goed idee
En ik was er uiteindelijk
ook heel tevreden mee

Want sinds die dag woont onze spin
gezellig op mijn hoofd
Ik heb maar zelden last van hem
zoals hij had beloofd

Ik vind het echt geweldig hoor
zo'n vriendje in mijn haar
Wij horen nu, de spin en ik
voor altijd bij elkaar